Feeds:
Posts
Comments

สิ่งที่คิดว่าเข้าใจ…แท้จริงแล้วอาจไม่เคยเข้าใจมันจริงๆเลยก็ได้

 

ใช้ชีวิตในแต่ละวันเพื่อการเรียนรู้
ความรัก ,, ความฝัน ,, ความศรัทธา

 

ความรัก. หลากหลายรูปแบบที่วิ่งผ่านเข้ามาในห้วงหนึ่งของชีวิต
…บ้างก็ผ่านเข้ามาให้เราได้รับความสุข ความอิ่มเอิบใจจากมัน
…บ้างก็ผ่านเข้ามาเพียงชั่ววูบหนึ่ง และอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย
…บ้างก็เข้ามาทิ้งรอยแผลเป็นเอาให้ให้ระลึกถึงอยู่เสมอ
แต่บ้าง….
ก็เอาบทเรียนเน่าๆ มาให้เราได้เรียนรู้…

 

Something has come and gone…
and that it all.

 

ทั้งๆที่คิดว่าตัวเองผ่านอะไรมามากมาย…
แต่สุดท้ายเรามันก็เป็นเพียงแค่เศษฝุ่นในจักรวาล.

 

 

 

อาจดูเหมือนว่าฉัน…น่าสงสาร
แต่บางทีในท้ายที่สุดนั้น..
คนที่น่าสงสารมากสุด น่าจะเป็นคนที่อยู่ข้างๆ คุณ.

 

今から貴方はあたしと話さないでください。

ทุกครั้งที่ต้องพานพบกับเรื่องราวที่เลวร้าย
เรื่องที่ทำให้รู้สึกว่า…ไม่ไหวแล้ว หยุดเถอะ
ฉันมักจะให้กำลังใจตัวเองอยู่เสมอๆว่า

แล้วมันก็จะผ่านพ้นไป

ถึงแม้ว่าใจฉันตอนนี้อาจบรรยายสิ่งที่รู้สึกออกมาเป็นตัวอักษรไม่ได้
เหมือนกินกาแฟแก้วโตในตอนเช้า ทั้งๆที่เมื่อก่อนนอนเพิ่งดื่มเครื่องดื่มชูกำลัง
แต่เดี๋ยวอาการแบบนี้

มันก็จะผ่านพ้นไป

ใช่มั้ย? ถามตัวเอง…

คำตอบที่น่าจะรู้อยู่แก่ใจ
ทั้งๆที่ ผ่านเรื่องราวแบบนี้มามากมาย
แต่ทุกครั้ง ,, ฉันก็ยังคงเฝ้าถามตัวเองด้วยคำถามเดิมๆ
ที่ไม่เคยได้รับคำตอบจากตัวเองในตอนที่รู้สึกเช่นนั้น

เดี๋ยวมันก็จะผ่านพ้นไป…ใช่มั้ย?

ครั้งแรก ,, น้ำตาไหลอาบทั้งสองแก้ม
ครั้งที่สอง ,, น้ำตาแค่คลอที่เบ้าตา
ครั้งนี้ ,, ไม่มีของเหลวใดๆ ออกมาจากดวงตา

ฉันเพียงแค่ นิ่ง. และแสร้งทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร
หน้าตาที่เฉยชา…แต่ใจมันสั่นรัว
อาการแบบนี้…

เดี่ยวมันก็จะผ่านพ้นไป

ฉันพูดประโยคเดิมกับตัวเองซ้ำไปซ้ำมา…
โดยที่ไม่รู้เลยว่า

มันจะผ่านพ้นไป…เมื่อไหร่กัน?

 

~Neupian~

Older Posts »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.